Wat een geweldig weekend was het! Het huis staat nog vol met bloemen en ik heb nog maar een beginnetje gemaakt met het lezen van de berichten en kaartjes. Pepermunt heb ik voor de komende jaren in overvloed! Wat een liefdevol gekozen cadeaus heb ik uitgepakt. We hebben genoten van de ontspannen vrijdagmiddag, met geestige en serieuze bijdragen. Het liet me weer zien hoe goed de afgelopen vijf jaar zijn geweest en hoezeer ik verbonden en verknocht ben geraakt aan De Open Hof. Het was geruime tijd ons kerkelijk thuis. Wat een prachtige cadeaus! Het glaskunstwerk staat te schitteren in de huiskamer. Tijdens de borrel was er tijd om elkaar te spreken en bij het etentje met de kerkenraad ook tijd om te lachen en de balans op te maken. Zondagochtend, toen we vroeg aankwamen, was het al lastig parkeren. Wat was het fijn dat ook de Ark-gemeenschap aanschoof en zoveel vrienden en familie aanwezig konden zijn. Sonabilé zong prachtig en wat een verrassing was de mooie zegenbede die me werd toegezongen. Het zorgde voor een flinke brok in mijn keel. Liefdevolle woorden tijdens de speeches aan het eind en heel veel handen om te schudden. Wat ga ik jullie missen, wat was het een fijn thuis in deze jaren en wat ben ik trots op De Open Hof, op jullie als gemeenschap, jullie hartelijkheid en humor, jullie oprechte geloof, jullie trouw aan elkaar. Ik heb er alle vertrouwen in dat jullie je ook zonder mij zullen redden, maar voor altijd behouden jullie een heel bijzonder plekje in mijn hart. Ik kom graag weer langs als gastpredikant.
Mede namens Jurriaan, Tijmen en Joyce, Brecht en Madison, dank jullie wel! Het was prachtig.
Ds. Antoinette van der Wel (welweer@planet.nl)