Leeskring over het boek van Kees van Ekris op woensdagavond 4 maart in De Ark.
We lezen voor deze avond hoofdstuk 10, over de ggz-crisisdienst en sociaalpsychiatrisch verpleegkundige Hans. Ik zie drie hoofdthema’s die alle drie min of meer openblijven in dit hoofdstuk.
Wat heb je nodig als je in zo’n crisisteam gaat werken? Wat voor gerichtheid, inzet, gezindheid? Wat moet je wel of niet willen bereiken?
Welke mythes van het hedendaagse leven worden in die ggz-omgeving doorgeprikt? Maar ook: als er mythes of idealen worden doorgeprikt, wat blijft er dan over, waarvoor komt er ruimte? Komt daar de ‘ware mythe’, het echte verhaal over ons bestaan, aan het licht?
Aan het begin van het hoofdstuk is de auteur even heel intens bezig met de realiteit dat sommige mensen niet meer willen of kunnen leven. Dat beklemt hem, het lijkt hem moeilijk om daar (in de ggz) dagelijks mee om te gaan. Mijn vraag is dan: wat is daar zo moeilijk aan? Het is toch bij uitstek een gebied waar de geloofswereld (verlossende) woorden voor heeft.
Omdat we Kees van Ekris op 15 april op bezoek gaan krijgen, wil ik ook graag inzamelen welke vragen jullie aan hém als persoon zouden willen stellen. Niet zozeer over het boek, maar over hemzelf, hoe hij in het leven staat en hoe al die geloofsthema’s bij hemzelf functioneren. Want op die verwonderingavond (in De Open Hof) gaat het niet over Hans of Janine of Stef, maar over dominee Kees zelf.
De laatste avond van het leesproject is vervolgens op donderdag 7 mei in de Dorpskerk en gaat over hoofdstuk 3, het verhaal rondom Stef Bos.
Graag tot komende woensdagavond!
Ds. Piet van Veldhuizen