‘Het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet in haar macht gekregen.’
Johannes 1: vers 5
Post van Tearfund Nederland lag op de mat bij de voordeur toen we vroeg in de avond thuiskwamen. Tearfund helpt mensen wereldwijd zelf op te staan uit armoede en onrecht via lokale organisaties en kerken. Een wereld vol nood. Waar begin je met helpen stond vetgedrukt op de enveloppe.
Een goed uur later hebben we gegeten, is het aanrecht weer glad en draait de vaatwasser. De meeste mensen hebben een ritme. Een ritme geeft houvast, voelt vertrouwd, hoort bij thuis, geeft rust in ons hoofd. De enveloppe ligt er nog. Morgenochtend zal ik het lezen.
De vetgedrukte letters staren me aan, zitten al in m’n hoofd. Ik maak de enveloppe open en lees over mensen die meer hebben meegemaakt dan een mens zou moeten meemaken. Ik lees over verhalen van wetteloosheid, geweld en wreedheid en voel vooral machteloosheid. Machteloosheid is misschien wel de grootste gemene deler in onze gevoelens over onbevattelijk veel leed.
Maar ik lees ook bemoedigende woorden: ‘Toch geloof ik dat God de wereld in Zijn hand heeft en dat het nooit hopeloos is, hoe uitzichtloos een situatie ook lijkt. Hij vraagt ons niet alle problemen van de wereld op te lossen. Hij vraagt ons wél om te doen wat we kunnen.
Tineke Vroegindeweij